Actualiteit

Een terugblik op de werking van de adoptiedienst in 2010

2010 is ondertussen al een tijdje achter de rug maar we dachten eens met jullie terug te kijken op wat er in de loop van dat jaar allemaal is gebeurd op de adoptiedienst.

Jullie hebben met de vele aankondigingen van de adopties waarschijnlijk gemerkt dat het wel druk is geweest. In 2010 zijn er 10 adopties geweest bij De Mutsaard, wat boven ons gemiddelde van 7 ligt. Enkel in 2007 hadden we evenveel adopties.

Helga Smet, die in 2009 haar stage heeft gedaan bij de adoptiedienst, is sinds september 2009 in dienst als begeleider van geboorteouders, met een tijdelijk contract, dat verlengd is tot eind 2011. Zo zijn er nu 2 halftijdse medewerkers die de begeleidingen van geboorteouders opnemen. En dit is zeker nodig gezien het aantal begeleidingen die De Mutsaard doet. In 2010 waren er 30 begeleidingen (waarvan enkele reeds gestart in 2009).

10 van deze begeleidingen hebben uiteindelijk geleid tot een adoptie; voor de overige 20 begeleidingen hebben de geboorteouders een andere weg met hun kind gevonden.

2010 is ook het eerste jaar dat holebi-koppels via De Mutsaard een kind geadopteerd hebben, namelijk 4 van de 10 adopties. Voor de Mutsaard is dit een nieuwe evolutie en we wisten niet hoe dit zou verlopen. Binnenlandse adoptie is voor homo-koppels quasi de enige weg om hun kinderwens in vervulling te brengen, maar onder andere in de media hoor je dat ook binnenlandse adoptie voor hen een zeer moeizaam proces is. We zijn voor onze holebi-kandidaten blij dat het toch relatief vlot verloopt, hoewel zij er wel rekening mee moeten houden dat ze mogelijks iets langer op de wachtlijst moeten staan.

In het najaar 2010 heeft er ook een screening- en selectieprocedure van nieuwe kandidaat-adoptanten plaatsgevonden. Er vonden minstens 4 gesprekken plaats met elk koppel. Daarnaast organiseerde de adoptiedienst enkele groepsmomenten voor de kandidaten waarop een aantal thema’s rond adoptie uitgediept werden. Dit groepsgebeuren met kandidaat-adoptanten blijven we als dienst belangrijk vinden, zo leren ze andere kandidaten beter kennen. Ze houden later dikwijls contact en gaan wel eens bij elkaar aankloppen met vragen, wisselen ervaringen uit...

De selectieprocedure werd afgerond met een grote bijeenkomst waarop familie en vrienden van de kandidaat-adoptanten mee aanwezig waren. Ook zij kunnen dan zelf eens de verschillende betrokkenen bij adoptie (geadopteerden, adoptieouders, opvanggezinnen en de begeleiders van geboorteouders) horen vertellen over hun ervaring.

Ook het aantal nazorgdossiers bij De Mutsaard neemt toe. Dit zijn onder meer de begeleidingen bij de zoektochten, maar hieronder valt ook het begeleiden van adoptiekinderen die graag wat meer informatie wensen over hun adoptie en de achtergrond van de geboorteouders.

Boekbespreking

‘Schaduwmoeders’ van Kathleen Vereecken

(uitgeverij Van Halewyck)

Toen Arielle Sleutel, filmproducente van beroep, een kind adopteerde, vroeg ze zich af welk verhaal en welke vrouw eigenlijk zat achter haar kind. Dit was voor haar de aanleiding om aan de hand van een documentaire een gezicht te geven aan vrouwen die hun kind hebben afgestaan. Tegelijk groeide het idee om ook een boek te publiceren waarin geboorteouders hun verhaal vertellen. Arielle Sleutel verleende haar medewerking aan het boek van Kathleen Vereecken.

In het boek ‘Schaduwmoeders’ komen 5 vrouwen die ongewenst zwanger waren aan het woord. Voor vier van hen was afstand voor adoptie de beste oplossing, terwijl de laatste voor pleegzorg koos. Tenslotte komt ook een man wiens kind was afgestaan aan het woord.

De getuigenissen worden afgewisseld met informatie over verschillende aspecten. Zo is er een stukje geschiedenis over adoptie, verder wordt uitleg gegeven over de begeleiding van de geboortemoeders door een adoptiedienst, …

Ook pleegzorg komt aan bod. Danielle Decorte, directeur van De Mutsaard, geeft daarbij ook een woordje uitleg over het specifieke aan de opvang van een kind in de periode dat geboorteouders, die bij adoptiedienst De Mutsaard begeleid worden, tijd krijgen om na te denken over wat de beste oplossing is voor de toekomst van het kind.

Het boek geeft een goed beeld van de zo verschillende situaties waarin geboorteouders, die denken hun kind niet zelf te kunnen – of te mogen – opvoeden en die overwegen hun kind af te staan, zich bevinden.

Adoptiedienst De Mutsaard vindt ‘Schaduwmoeders’ een aanrader en is van plan om (passages uit) het boek te gebruiken bij volgende selectierondes.